Troetelflessen

Quinta Sardonia

 
Op papier: een landwijn uit een appellatie die stukken van de oude DO’s Valdepeñas en La Mancha overkoepelt, net aan de westelijke grens van de Ribera del Duero.  Maar in de praktijk één van de nieuwe Spaanse sterren, want gecreëerd door Peter Sisseck, het brein achter o.a. de nu legendarische en peperdure icoonwijn Dominio de Pingus.
Voor 90% samengesteld uit de lokale Tempranillo of Tinto Fino, die circa 12 maanden op eiken vaten van Franse origine mocht aanrijpen. Bovendien eindprodcut van een biodynmische druivencultuur.

Terras Gauda

 
Galicië ligt in de greep van de (koelere, winderige, robuuste) Atlantische Oceaan en dat effect weerspiegelt zich zeker in de witte topwijn uit deze regio. Dit keer een blend met de lokale superdruif Albariño als ruggengraat (70%), handgeplukt en na een ‘skin contact’ en koude fermentatie, werden de individuele druivensoorten apart verwerkt tot vlakbij hun uiteindelijke assemblage. Ooit zelfs omschreven als “Probably the best white wine of
Spain”.

Domaine Maratray-Dubreuil

 
Dit domein in hartje Ladoix-Serrigny is reeds drie generaties in handen van de familie Maratray en strekt zich met circa 16 hectare uit over de gemeenten Ladoix, Aloxe-Corton, Chorey-lès-Beaune, Pernand-Vergelesses en Savigny-lès-Beaune, in alle mogelijke appellatieniveaus (regionaal, 1er cru, grand cru…). Wijn wordt hier volgens de traditionele methode gemaakt, dus manuele pluk in kleine korfjes – zodat de druiven niet gekwetst worden - en vatlagering (18 maanden) inclusief.

Gérard Depardieu

 
Of u Depardieu nu respectievelijk een fantastische rasacteur, een fiscale vaandelvluchtige, een slimme marketeer die altijd een celebrity-bonus verwerkt in zijn wijn of een dronkenlap vindt, dat heeft in se niets te maken met de flesseninhoud. Het kan best zijn dat u er niet voor valt, maar wie graag een fruitfluwelige en moderne wijn in het glas ontdekt in die typische sensuele Magrez-stijl (Magrez is de zakenpartner en beschermheer van Depardieu), dan zal u snoepen van deze Roussillon.

Domaine de Cristia (Les Garrigues)

 
De Rhône-vallei is en blijft toch een schatkamer van wijnen die vaak barsten van het fruit en de zon. Neem nu dit familiedomein dat recent tot de wereldtop doorbrak, zeker toen Robert Parker het omschreef als '... a potential new superstar of Châteauneuf-du-Pâpe'.
Decennia lang verkocht men alles in bulk, maar sinds in 1999 de 3de generatie Grangeon het domein runt, is de hele productie er ‘mise au domaine’ en schoot de kwaliteit mijlen omhoog.

Boekenhoutskloof (The Chocolate Block)

 
Het domein Boekenhoutskloof is één van de oudste landerijen in Franschhoek, maar tegelijk actueel één van de momenteel meeste gelauwerde  ‘Grote Namen’ uit de Zuid-Afrikaanse wijncultuur. Alhoewel opgericht in 1776, dateert de internationale wijnreputatie pas vanaf 1993, toen een consortium vrienden het landgoed overnam, erserieuze investeringen deed en met de talentvolle wijnmaker Marc Kent aan zijn succes story begon. Marc heeft immers als dada “…to combine the power and ripeness of the new world with the elegance and precision of the old.”

Domaine du Grand Crès (Cuvée Majeure)

 
Hoe is dit toch mogelijk dat het professionele verleden van een wijnmaker blijft meespelen, zelfs wanneer hij verkast naar een totaal andere appellatie of regio?  Toen we het boeket ontdekten, dachten we unaniem dat we een bourgogne hadden ontkurkt, want na de normaal geëvolueerde, fonkelende robijnrode kleur volgt een parfum à la Pinot noir, met coulis van rode bosbessen, gekonfijte kers, fumé en een fijne florale toets.

Vignoble Dinocheau

 
Andermaal het lekkerste bewijs dat een appellatie tegenwoordig relatief is, want ook deze op papier ‘simpele’ Vin de France blijkt een klasbak.
Overgrootvader Léon Dinocheau legde het familiale domein aan begin vorige eeuw in Touraine, op de Noordelijke oever van de Cher in Monthou-sur-Cher. Maar het was opa Guy die de wijncultuur écht uitbouwde. Pure handenarbeid toen, geholpen door paardenkracht. Vader Daniel herstructureerde daarna de ganse wijngaard en bouwde o.a. de eerste chai in de jaren ’80, begon voor het eerst ook ‘in flessen’ de familiewijn te verkopen.

Calera (Pinot Noir)

 
Dat California – en meer bepaald de subappellatie Mount Harlan – ook uitstekende Pinot noir kan afleveren, bewijst deze cuvée, die circa 11 maanden op eiken Bourgondische vaten mocht aanrijpen. Door de wijnmakers van Calera vakkundig samengesteld uit druivenmateriaal geplukt in Monterey, San Luis Obispo, San Benito en Santa Clara.

Domaine Roche-Audrun (Blanc)

 
Witte kwaliteitswijn uit de Côtes du Rhône die bovendien betaalbaar blijft is eerder uitzondering dan regel, want deze regio blijft overwegend rood gekleurd. Maar deze cuvée, die voor een derde op eiken barriques werd opgevoed en ‘sur lies’ (op de gistdroesem), bewijst dat het wél kan.

Girolamo Russo (A Rina)

Wijn van de Etna-flanken is tegenwoordig – letterlijk en figuurlijk? – ‘hot’ in Italië en Girolomo Russo wordt in dat verband beschouwd als één van de allerbeste wijnmakers in deze vulkanische appellatie. Er wordt wereldwijd gevochten voor zijn kleine productie.

Vietti (Arneis)

Ik zal het maar eerlijk bekennen: de Arneis behoort zelden tot mijn favorieten. Deze Piemontese druif – wiens doopnaam niet toevallig zoveel betekent als ‘kleine lastige’, wegens zo moeilijk te cultiveren dat het ras haast uitgestorven was - resulteert immers te vaak in nogal zware, overrijpe zelfs wat rustieke wijnen.

Villard Estate (Le Chardonnay)

Al in 1989 richtte Thierry Villard, momenteel erkend als één van de sterkhouders in Casablanca Valley en al enkele jaren geassisteerd door zoon Jean-Charles (a.k.a. Charlie), deze eerste familiaal gerunde wijnboutique in Chili op. Hij begreep eerder dan veel concurrenten het potentieel van dit wijngebied dat in de greep van de Stille Oceaan en de verkoelende zeewinden blijft, waardoor de druiventrossen traag maar optimaal kunnen rijpen.

Jacobsdal (Pinotage)

Pinotage is en blijft natuurlijk de meest ‘Kaapse’ druivensoort van Zuid-Afrika, reeds in 1925 ontworpen als kruising tussen de Pinot Noir en Cinsault. Pinotage is echter vooral ook een kameleondruif, want kan in diverse stijlen en smaken voorkomen.

Daimon Blanco (Fermentado en Barrica)

Dat men in de klassieke appellatie Rioja ook stilaan wakker schiet en nieuwe smaakpaden durft bewandelen, bewijst deze sexy witte wijn. Bodegas Tobia lanceerde een drietal oogsten geleden dit nieuwe Daimon- gamma, geïnspireerd op Oudgriekse mythes. De oenologen maakten er komaf met het soms ellenlange vatverblijf dat in Rioja zo lang populair was en lieten deze cuvée o.a. drie maanden in Amerikaanse én Franse eiken barriques rusten, op de eigen droesem.

Domaine Lafage (Cuvée Nicolas)

Deze 100% Grenache, bovendien van oude druivenstokken, is een catastrofe voor wie graag zijn flessen lang bewaart: want eens hiervan genipt, snak je gegarandeerd naar het volgende glas en zal ook de rest van de voorraad helaas aan ijltempo slinken. Want dit blijkt zo ontzettend sexy, suave én lekker, van kop tot teen fruitplezier, afkomstig van fruit uit een wijngaard met zijn eigen microklimaat aan de voet van de Pyreneeën, 400 meter boven zeeniveau.

Domaine Richeaume (Tradition Rouge)

De relativiteitstheorie van erkende appellaties wordt bewezen door deze cru, die wettelijk ‘maar’ als Vin de France door het leven mag, maar zonder problemen dubbel zo dure flessen van hun bodem blaast. De Franse bureaucratie straft inderdaad authentieke wijnmakers vaak met een ‘degradatie’, terwijl ze soms superieure producten bottelen.

Pagina's

Subscribe to Troetelflessen