Het Mexicaans leger van Decanter

Misschien ben ik bevooroordeeld, maar ik heb toch een zekere allergie tegenover mega-proefcompetities, waarbij in een paar dagen duizenden wijnen worden gewikt en gewogen.

Bevooroordeeld, omdat mijn eigen proefpanels het nu al verdomd lastig hebben om jaarlijks de ruim 3.000 flessen voor elke nieuwe wijnkoopgids  in pakweg 6 maanden serieus te toetsen. We hebben dan écht geen overschot.

Mijn contra’s zijn dan ook dubbel.

Eén: het gaat daarbij om commerciële evenementen, waar de deelnemende wijnhuizen of verdelers soms diep in hun portefeuille moeten tasten per ingezonden fles. Om de machine te laten draaien, moeten de grote geldschieters voldoende scoren, of ze haken de volgende editie af.

Twee: het proefwerk gebeurt in hooguit een handvol dagen door een (internationale) jury die vaak honderden leden telt van divers pluimage en vooral andere culturele achtergronden. Door de zevenmijlslaarssnelheid waarmee de competitie wordt afgehaspeld moeten deze juryleden vaak niet alleen bekomen van hun jetlag, maar – veel essentiëler – ontbreekt het hen vaak aan gemeenschappelijke criteria om de flessen te beoordelen.

Is dit nog serieus?

Ik kreeg weer zo’n déjà-vu én bevestiging van mijn kritiek, toen ik een paar dagen geleden de resultaten bekeek van de Decanter World Wine Awards 2013. Want hoe serieus Decanter als wijnmagazine ook mag zijn, hun competitie begint stilaan op een lachertje te gelijken en verdient zijn plek in deze rubriek.

Wie kan nu immers geloven dat op 14.362 geproefde wijnen er maar liefst 9.873 een bekroning opgespeld kregen? Met andere woorden, dat haast 7 op de 10 van de flessen (68,74%) zich zogezegd onderscheidt van de rest?

Het lijkt wel een Mexicaans leger, met meer kolonels, adjudanten en sergeanten dan vechtend voetvolk.

Het is ongetwijfeld de enorme groei van deze awards die deze dwaze uitkomst stuwt. In 2004, bij de start van de competitie, werden er immers 4.000 wijnen getoetst, nu ruim het drievoudige. Nog zo’n megacijfers. De jury voor de 2013-editie bestond uit 219 wijnexperts (uit 27 landen) die proefflessen uit 52 landen toetsten en 156 Regional Trophies, 229 Gold medals, 1,665 Silver medals, 4,165 Bronze medals en 3,658 Commendeds toekenden.

Ter vergelijking: in onze eigen wijnkoopgids-marathon kregen we vorige editie  3.300 flessen binnen, waarvan 300 stille wijnen en 30 bubbels het tot laureaat in de gids schopten, of omgerekend: slechts 1 op de 10 bekroond werden. Van dit aantal kregen bijna 70 de status van ‘oscar’ of erelaureaat, dus amper 2% van alle inzendingen.

Eén vraag integreert me nog: wat zat er in hemelsnaam in de fles bij de 21,26% drop-outs die geen enkele vermelding kregen van Decanter? Zijn er juryleden die medische verzorging nodig hadden na het proeven ervan?Frank Van der Auwera